ورشکسته

برخی افراد همین که پا به عرصه ی محشر می گذارند، متوجه ورشکستی و زیان دیدگی خود می شوند. خسارتی که به هیچ عنوان با خسارت های دنیایی قابل مقایسه نیست. در دنیا همیشه راهی برای جبران یا آغاز دوباره وجود دارد، ولی در آخرت، راهی برای بازگشت نیست، شاید به همین دلیل، یکی از نام های قیامت"یوم الحسره" است. روزی که عده ای دچار حسرت و افسوس می گردند، همان ها که سرمایه ی زندگی و فرصت زنده بودن را داده اند و اکنون در قبر و قیامت ، نه دنیایی برای شان مانده و نه آخرتی! این گونه افراد ، با حسرت و ندامت می گویند: "یا لیتنی قدمت لحیاتی، ای کاش برای زندگی ام چیزی پیش فرستاده بودم"